طلبه شهید رحیم جهاندار فرد:

یکی از کسانی که خون پاک خود را با عقیده و شناخت به پای درخت اسلام ریخت، طلبه شهید رحیم جهاندار فرد است که دفتر حیاتش به سال 1340 ش در شهرستان نیریز تبریز گشوده شد. او دوران ابتدایی را در زادگاهش فرا گرفت، اما به دلیل مهاجرت خانواده اش به شیراز دوران راهنمایی تا دبیرستان را در این شهر گذراند. در این برهه از زمان که ب هواسطه قیام مردم ایران علیه رژیم پهلوی، تحولی در کشور پدید آمده بود،  شهید جهاندار نیز مسیر تحصیلی خود را به سمت حوزه علمیه تغییر داد. او برای نیل به چنین مطلوبی، به قم آمد و شروع به فراگیری مقدمات علوم اسلامی نمود. او همراه درس به تهذیب نفس اهمیت م یداد؛ روزهای دوشنبه و پنج شنبه را روزه م یگرفت و نمازهای مستحبی شبانه را به جا م یآورد. مسافرت های تبلیغی اش به مناطق فقیرنشین بود و زندگی سخت آن مردم در روحیه اش تأثیر می گذاشت و تا می توانست بر سفره های رنگین نمی نشست. فعالیت های اجتماعی و فرهنگ یاش را با شرکت در انجمن اسلامی دبیرستان آغاز کرد و به سبب اقداماتی که علیه رژیم پهلوی داشت، بارها دستگیر شد و به زندان افتاد و مورد شکنجه و ضرب و  شتم آن ددمنشان قرار گرفت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، این طلبه پرتلاش جهت ارتقای سطح علمی و دینی جوانان، اقدام به تأسیس کتا بخانه ای در مسجد نمود. در حادثه کردستان شهید جهاندار فرد روانه آن دیار شد و در خلال درگیر یها به دست منافقین دستگیر و پس از چندی آزاد گردید. او پس از آزادی به تشکیل کلا سهای عقیدتی در مسجد همت گماشت. تابستان 1359 که مصادف با ماه مبارک رمضان نیز بود، با دهان روزه به کمک جهادگران استان سیستان و بلوچستان شتافت و در گرمای طاقت فرسای جنوب به سازندگی و عمران مناطق محروم مشغول شد. با شروع جنگ تحمیلی، شهید جهاندار به آموختن یک دوره فنون نظامی اقدام نمود و پس از آن رهسپار جبه هها شد. نخست وارد اهواز شد و چند روزی را در این شهر بیتوته کرد، اما با اصرار و کسب مجوز از مسئولین نظامی، به جبهه های خرمشهر و خط مقدم آن جا شتافت. برادر هم  سنگرش در این باره می گوید: رحیم در سنگرش موضع گرفته بود که ناگهان گلوله توپی منفجر شد و ترکش آن پهلوی چپ او را شکافت. پ ساز اصابت ترکش، قرآن کوچکش را از جیب درآورد و چند آیه از قرآن خواند، ولی مدت کوتاهی نگذشت که قرآن از دستش افتاد. تلاش کردیم که او را به بیمارستان برسانیم، ولی تلاشمان بی ثمر ماند و او در چهاردهم مهرماه 59 به یاران شهیدش پیوست... فرازهایی از وصی تنامه شهید: ... با یک دنیا مسرت در سنگر نشسته ام و هر لحظه بهشت زیبا را در مقابل چشمانم م یبینم. نزدیک است از خوشحالی پرواز کنم... روحش با شهدای کربلا محشور باد .

. { هفته نامه افق حوزه / چهار شنبه 16 فروردین 1391 / سال دهم شماره 335 / صفحه 7 } .