بیش از دو دهه از غروب خورشید تا بناک حضرت امام خمینی روح الله «قدّس سرّه » میگذرد. آن بزرک مردی که به راستی «روح » خدا بود و با نگاه رحمت و مدد حضرت حق همچون نسیم جانفزای بهار در کالبد بی جان ملت ایران دمیده شد. مردمانی که در دیار ((نا امیدی )) به سرنوشت (( فراموشی )) خویش خو گرفته بودند به لطف این روح بیداد گر ، بر آن شدند تا رستاخیز ((بیداری )) خود را ببینند و به نام خدا ، برای خدا و در راه خدا بپا خیزند.